Sevenler imkansızın gerçekleşeceğine inanırlar.
Elizabeth Barrett Browning
İngiliz Edebiyatının ( Kibirlik , kendini beğenmiş ingilizler ) en iyi şairlerinden Elizabeth Barrett ve Robert Browning birbirlerine çok güzel mektuplar yazmışlardır.
Robert Browning, Elizabeth Barrett'i hiç görmemişti. yazılı eserleri
dışında birbirleri hakkında hiçbir fikre sahip değillerdi. Her ikiside
alanlarında başarılı olmuşlar ve birbirlerinin eserlerine saygı ve
hayranlık beslemişlerdi. Robert'ın 10 Ocak 1845 yılında Elizabeth'e
yazdığı mektubunda bu hayranlık katalizör görevi görmüştür:
Sevgili Bayan Barrett, şiirleriniz beni cezbediyor. Bu mektubu sakın
ola ki bir iltifat mektubu olarak ele almayın. Sizin debanızın farkına
yeni varığımı da düşünmeyin. Şiirlerinizi ilk defa okuduğum geçen
haftadan bu yana size neler yazabileceğimi düşünmekten başka bir şey
yapmadığımı itiraf etmeliyim. Şiirlerinizin üzerimde bıraktığı etkiyi,
beni ataletten kurtadıklarını belirterek ortaya koymak istiyorum.
Şiirden anlayan biri olarak hata arayıp bulmam bile mümkün olmadı.
Şiirleriniz adeta benim bir parçam haline geldiler. Size kendimi ifade
edebilmeme hislerimi açığa çıkarmama yardımcı oluyorlar. Şiirlerinizi
büyün kalbimle seviyorum.
Sizi de öyle.Elizabeth o günlerde otuz dokuz yaşındaymış ve sağlığı iyi
değilmiş Evden pek çıkmıyormuş. Hiçbir çocuğunun evlenmesine izin
vermeyen babasının boyunduruğunda yaşıyormuş. Babası karşı çıktığından
gizlice mektuplaşıyorlarmış.
Mektupları edebiyat açısından o kadar değerlidirki iki kalın cilt
günümüze kadar gelmiştir.Elizabeth, Sonnets From the Portuguese
(Portekiz'den Soneler) adlı eserlerinde ilk anından başlayarak bu söz
flortünü işler. Mutluluk, pişmanlık, güven ve sevgi gibi çeşitli insani
duygulara değinilmiştir. Elizabeth, en sonunda 1845 Mayısında Robert'ın
,onu ziyaret etmesine izin verir. Haftada bir kez gizlice buluşurlar.
Eylülde Elizabeth şöyle yazar: Bana hayal ettiğimden çok daha fazla şey hitap ediyorsun.
Zarar vermediğim, seni üzmediğim sürece sana ait olmak istiyorum.'' Bir
yıl kadar daha buluşurlar ve her gün, bazen günde iki kere
mektuplaşırlar. Roberth'ın ziyaretini gelmesini reddetme aşamasında
mektuplaşma, buluşma ve sevgili olma aşamasına gelmişlerdir.''Roberth
ona, evlenmeleri ve İtalya'ya taşınmaları konusunda çok baskı
yapmıştır.Elizabeth, önce direnir ama sonra kabul eder. Babasının
evlenmelerinin karşı çıkacağını bildiğinden, 12 Eylül 1846 yılında
gizlice evlenirler. Bir hafta sonra İtalya'ya yola çıkarlar Önce
Pisa'ya oradan Florence'a sonrada yaşayacakları yer olan Casa Guidi'ye
giderler.Elizabeth, babasını bir daha hiç görmedi. Babası da onu hiç
affetmedi. Babasına gönderdiği bütün mektuplar açılmadan geri
geliyordu.
Yeryüzünde bu ilişki olmasa bizler aşağıdaki sözcüklerin tadına varamayacak, bu sözcüklerden yoksun kalacaktık :
Seni nasıl seviyorum?
Anlatmaya başlayayım mı?
Seni derinlikler ve yükseklikler kadar seviyorum.
Ruhum duygularımın ulaşamadığı noktalar kadar ulaşıyor.
Varlığını ve zerafetini seviyorum.
Ben seni günlerin ötesinde seviyorum .
Güneş ve mum ışığı kadar çok
Seni özgürce seviyorum bir erkeğin hakkı olduğu gibi..
Seni safça seviyorum bu övülmeye değmezmi?
Şehvetle seviyorum..
Eski üzüntülerim adına seviyorum seni çok ruhumla
Kaybedebileceğim kadar seviyorum..
Bütün azizler adına nefesimi tutarak seviyorum
